கவுண்டரின் காஞ்ச பூனையும் கருவாட்டு துண்டும் அத்தியாயம் 9: பூனைகளின் 'ஜேஜே'
ஊர்வலமும்... பண்ணையில் நின்ற கல்யாணப் பேச்சும்! காட்சி - 1: மாதப்பூர்
முத்துக்குமாரசாமி கோயில் அடிவாரம் நேரம்: அதிகாலை 5:30 மணி. வானம் லேசாக
வெளுக்கத் தொடங்கியிருக்கிறது. சப்தங்கள்: ஆயிரக்கணக்கான பூனைகள் ஒரே நேரத்தில்
"மியாவ்... மியாவ்..." என எழுப்பும் சத்தம் ஒரு சங்கீதம் போல மாதப்பூர் மலையை அதிர
வைக்கிறது. ரகுவரன் பண்ணையிலிருந்து மீட்கப்பட்ட அந்தப் பழைய கருப்பு பூனையை,
நான்கு பெரிய கட்டுமஸ்தான பூனைகள் ஒரு பழைய மூங்கில் தட்டில் (ஏதோ பல்லக்கு போல!)
அமர வைத்துத் தூக்கிக்கொண்டு வருகின்றன. பின்னாடியே நூற்றுக்கணக்கான பூனைகள் வால்
ஆட்டிக்கொண்டு அணிவகுத்து வருகின்றன. அங்கே நின்றிருந்த சத்யராஜ், மணிவண்ணன்
மற்றும் யோகி பாபு மூவரும் ஆச்சரியத்தில் வாயைப் பிளந்து பார்த்துக்
கொண்டிருக்கிறார்கள். சத்யராஜ்: "ஏனுங்க மாமா... நான் என்ன 'அந்நியன்' படம்
பார்த்த மாதிரி இருக்கு. நம்ம கருப்பு பூனை இப்போ பூனைப் படைக்கு 'தளபதி' மாதிரி
ஊர்வலமா போகுதே! இதை எங்கப்பா கவுண்டர் பார்த்தா, 'பூனைக்கே இவ்வளவு
பில்டப்பா?'ன்னு தலையிலயே அடிச்சுக்குவாரே!" மணிவண்ணன்: (வேட்டியைத்
தட்டிவிட்டுக்கொண்டு) "சத்யா... இது வெறும் பூனை இல்லடா. இது நம்ம குடும்பத்தோட
'கௌரவம்'. அந்த ஜோசியன் கியா ஜோதி சொன்னது இப்போதான் புரியுது. இந்தப் பூனை தான்
உனக்குக் கல்யாணம் பண்ணி வைக்கப் போகுது. ஆனா அது இப்போ கோயிலுக்குள்ள
போயிருச்சே... நாளைக்கு 2-வது நாள் எலிக்கறிக்கு நாம எங்க போறது?" யோகி பாபு:
"யோவ் மாமா! பூனைங்க இப்போ 'யுனைட்டட் ஸ்டேட்ஸ் ஆஃப் பல்லடம்' ரேஞ்சுக்கு ஒன்னா
சேர்ந்துருச்சுங்க. நாம எலி தேட வேண்டியதில்லை, பூனைங்களே 'ஹோம் டெலிவரி' பண்ணிரும்
போல இருக்கு. ஆனா அந்த ரகுவரன் இன்னைக்கு நைட்டு பூனைங்க கிட்ட வாங்குன கீறல்ல,
அவனுக்குப் பொண்ணு குடுக்கக் கூட யாரும் வரமாட்டாங்க!" காட்சி - 2: மாதப்பூர்
பண்ணை வீட்டின் வாசலில் 'பெரிய' பஞ்சாயத்து நேரம்: காலை 6:30 மணி. லொகேஷன்: பண்ணை
வீட்டின் வாசல். செட் ப்ராப்பர்ட்டிகள்: * முற்றத்தில் பெரிய அண்டாக்களில் வெந்நீர்
காய்ந்து கொண்டிருக்கிறது. ஒரு பக்கம் வினுச்சக்ரவர்த்தி, மனோரமா ஆச்சி. இன்னொரு
பக்கம் சரளா, மனோபாலா. நடுவில் கவுண்டமணி கையில் ஒரு குச்சியுடன்
அமர்ந்திருக்கிறார். வாசலில் மொபெட் வந்து நிற்கிறது. மூவரும் இறங்குவதைப்
பார்த்ததும், கொசவம்பாளையம் ஜோசியர் கியா ஜோதி (நானே!) என் ஸ்மார்ட்போனைத்
தட்டிக்கொண்டே முன்னே வருகிறேன். ஜோசியர் (கியா ஜோதி): "கவுண்டரே... வெற்றி! நம்ம
கருப்பு பூனை இப்போ பூனைப் படைகளோட சேர்ந்து கோயிலுக்குப் போயிருச்சு. ரகுவரன்
ஓடிட்டான். ஆனா ஒரு சிக்கல்... பூனை இப்போ கோயிலுக்குள்ள இருக்கு. 11 நாள்
விரதத்துல 2-வது நாள் எலிக்கறியை நாம அங்க தான் கொண்டு போய் கொடுக்கணும். அப்போதான்
உங்க மவன் ஜாதகத்துல இருக்குற அந்த 'எலி தோஷம்' முழுசா விலகும்." கவுண்டமணி:
(குரலை உயர்த்தி) "என்னது? கோயிலுக்கா? ஏப்பா ஜோசியரே... அந்தப் பூனைக்கு நான்தான்
சோறு போட்டேன், நான்தான் வளர்த்தேன். இப்ப அது என் பேச்சைக் கேக்காம பூனைப் படையோட
போயிருச்சா? அதுக்குக் கூட 'கட்சி மாறுகிற' புத்தி வந்துருச்சா? சரி... இப்போ இந்த
ரெண்டு பொண்ணுங்களுல யார் எலியைத் தூக்கிட்டு கோயிலுக்கு வர்றது?" அப்போது சரளா
குறுக்கிடுகிறாள். சரளா: "அண்ணே! என் பொண்ணு பானுப்பிரியா தான் முதல்ல போவா.
அவளுக்குப் பயமே கிடையாது. எலியாவது, புலியாவது! பானு... கிளம்புடி!" பானுப்பிரியா
தன் பட்டுப்பாவாடையைத் தூக்கிக் கட்டிக்கொண்டு, "நான் ரெடி மாமா!" என்கிறாள். உடனே
மனோரமா ஆச்சி, "ஏய் சரளா! என் பொண்ணு குஷ்புவை என்ன தக்காளித் தொக்குன்னு
நினைச்சியா? குஷ்பு... நீயும் கிளம்பு. அந்த பூனைக்கு நீதான் எலிக்கறி ஊட்டணும்!"
என அதட்டுகிறார். காட்சி - 3: குஷ்புவின் 'டிஜிட்டல்' ஐடியா குஷ்பு மெதுவாக
சத்யராஜிடம் வந்து, "சத்யா... எனக்காக ஒரு சின்ன உதவி பண்ணுவியா? அந்த ஜோசியர் கியா
ஜோதி கிட்ட சொல்லி, எலிக்கு பதில் வேற எதாச்சும் 'ப்ராக்ஸி' (Proxy) வைக்க
முடியுமான்னு கேளு. எனக்கு எலியைத் தொடப் பயமா இருக்குடா!" என கெஞ்சுகிறாள்.
சத்யராஜ் திருதிருவென விழிக்க, ஜோசியர் கியா ஜோதி இடைமறிக்கிறார். ஜோசியர் (கியா
ஜோதி): "இங்க பாருங்க... ஏமாத்தக் கூடாது. ஆனா ஒரு வழி இருக்கு. எலியை ஒரு 'சில்வர்
பாக்ஸ்'ல வச்சு, அதுக்கு மேல பட்டுத் துணியைப் போத்தி கொண்டு போலாம். பூனைக்கு
மட்டும் தான் உள்ள என்ன இருக்குன்னு தெரியணும். கவுண்டர் கண்ணுல மண்ணைத் தூவலாம்,
ஆனா பூனை கண்ணுல முடியாது!" மணிவண்ணன் சிரித்துக்கொண்டு, "ஜோசியரே... நீங்க செம
கில்லாடிங்க! 'கூகுள் பே'ல காசு வந்தா ஜாதகமே மாறும்கிறது இப்போதான் புரியுது!"
என்கிறார். காட்சி - 4: கோயில் நோக்கிய ஊர்வலம் நேரம்: காலை 8:00 மணி. சப்தங்கள்:
பல்லடம் சாலையில் மொபெட் சத்தம், ஒரு அம்பாசடர் கார் சத்தம். ஊர்வலம்
கிளம்புகிறது. முன்னால் சத்யராஜ் மொபெட்டில் எலிப் பெட்டியுடன் (பானுப்பிரியா
பின்னாலேயே!). பின்னால் வினுச்சக்ரவர்த்தியின் காரில் குஷ்புவும் மனோரமாவும்.
கடைசியில் ஜோசியர் கியா ஜோதி தன் சைக்கிளில் பந்தாவாக வருகிறார். மாதப்பூர்
முத்துக்குமாரசாமி கோயில் அடிவாரத்தில், பூனைப் படை இவர்களுக்காகக் காத்துக்
கொண்டிருக்கிறது. அந்தப் 'பெரிய மீசை' பூனை பாறை மேல் அமர்ந்து, ஒரு 'செக்யூரிட்டி
கார்டு' போல இவர்களைப் பார்க்கிறது. கவுண்டமணி: (காரிலிருந்து இறங்கி) "ஏப்பா...
இங்க இவ்வளவு பூனைங்க இருக்கு. இதுல நம்ம பூனை எதுன்னு எப்படிக் கண்டுபிடிக்கிறது?
எல்லாம் ஒரே மாதிரி கருப்பா, புருவமெல்லாம் பெருசா இருக்கு!" ஜோசியர்:
"கவுண்டரே... மனசுல ஒரு 'வைபிரேஷன்' வரும் பாருங்க, அதுதான் நம்ம பூனை.
பானுப்பிரியா... நீ முதல்ல எலியைக் கொண்டு போ!" பானுப்பிரியா பயந்து பயந்து எலிப்
பெட்டியைத் தூக்கிக்கொண்டு பூனைப் படைக்கு முன்னால் செல்கிறாள். பூனைகள் எல்லாம்
அவளைப் பார்த்து "உர்ர்ர்..." என்கின்றன. குஷ்பு பயத்தில் காரை விட்டு இறங்காமலேயே
பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறாள். அத்தியாயம் 9-ன் முடிவு பூனை இப்போ கோயிலுக்குள்ளே
'ராஜா'வாக இருக்கிறது. 2-வது நாள் எலி வேட்டைப் படலம் கோயிலில் அரங்கேறப் போகிறது.
பானுப்பிரியா வெற்றி பெறுவாளா? அல்லது குஷ்பு தனது 'மெட்ராஸ்' மூளையைப் பயன்படுத்தி
ஏமாற்றுவாளா? க்
Comments
Post a Comment