பல்லடம் அங்காளம்மன் கோவில் குண்டம்

 

​அத்தியாயம் 6: அக்னி சாட்சியாய் ஒரு ஆத்மார்த்தக் காதல் (Climax)

​நெருப்பு கடந்த நிழல்

​சமந்தா அக்னி குண்டத்தின் கடைசி அடியை எடுத்து வைத்தாள். அறுபது அடி நீள நெருப்புப் படுக்கையை அவள் கடந்து முடித்தபோது, சுற்றியிருந்த பல்லடம் ஊர் மக்களே ஆச்சரியத்தில் உறைந்து போனார்கள். அவள் கால்கள் சிவந்திருந்தன, ஆனால் கருகவில்லை. அவள் முகம் ஒரு தெய்வீகப் பொலிவோடு இருந்தது. ஆனால், அதே வினாடி... கூட்டத்தில் ஒரு ஓரமாக நின்றிருந்த யோகி, தன் நெஞ்சைப் பிடித்துக்கொண்டு அப்படியே நிலைகுலைந்து கீழே விழுந்தான்.

​நெருப்பில் நடந்தது சமந்தா, ஆனால் இங்கே யோகியின் கால்களில் பெரிய பெரிய கொப்புளங்கள்... அவன் சட்டை முழுவதும் ரத்தமும் வியர்வையும் கலந்து நனைந்திருந்தது. அவன் தன் காதலியின் வலியை முழுவதுமாகத் தன் மேல் ஏற்றுக்கொண்டு, ஒரு நடைப்பிணமாகக் கீழே கிடந்தான்.

​ஒரு மௌனத்தின் மொழி

​குண்டம் இறங்கி முடித்த சமந்தா, தள்ளாடியபடி நிலைகுலைந்து விழப்போனாள். அப்போது, எரியும் கால்களையும் பொருட்படுத்தாமல், எங்கிருந்தோ வந்த வேகத்தில் ஓடிச் சென்று அவளைத் தாங்கிக் கொண்டான் யோகி. பத்து வருடங்களுக்குப் பிறகு, தன் 18 வயதுக் காதலனின் முதல் ஸ்பரிசம் அவளுக்குக் கிடைத்தது.

​சமந்தா மெதுவாகக் கண்களைத் திறந்து பார்த்தாள். அவளைத் தாங்கிக் கொண்டிருப்பது வேறு யாரும் இல்லை... அவளது பழைய யோகிதான்! அவன் கால்களில் இருந்த கொப்புளங்களையும், அவன் முகத்தில் தெரிந்த மரண வலியையும் பார்த்த அவள் கதறி அழுதாள். "யோகி... நீயா? ஏன் உன் கால்கள் இப்படி வெந்திருக்கிறது? நான் தானே நெருப்பில் நடந்தேன்?" என்று கேட்டாள்.

​யோகி வலியிலும் ஒரு புன்னகையோடு சொன்னான், "உன் கால்கள் சுடக்கூடாதுன்னு அந்தத் தீயைத் தின்னவன் நான் உஷா... உயிருள்ளவரை மட்டுமல்ல, என் உசுரு போனாலும் உன்னைத் தீண்ட ஒரு நெருப்பையும் நான் விடமாட்டேன்! நீ கைம்பெண் இல்லைடி... என் காதலி!"

​நெகிழ்ச்சியான முடிவு

​அந்தப் பல்லடம் திருவிழா மைதானமே நிசப்தமானது. அவளைக் கைம்பெண் என்று ஒதுக்கிய உறவினர்களும், அவமானப்படுத்திய ஊர் மக்களும், இன்று ஒரு காதலனின் தியாகத்தைக் கண்டு தலைகுனிந்து நின்றனர். சமந்தா அவனது கரங்களை இறுகப் பற்றிக் கொண்டாள். அவளது கழுத்தில் மங்கல நாண் இல்லையென்றாலும், அந்த அக்னி குண்டமே அவர்களுக்குச் சாட்சியாக அமைந்தது.

​"இனி நீ தனிமையில்லை உஷா... இந்த யோகி உனக்காகவே வாழ்வான்!" என்று அவன் சொல்ல, வானத்தில் இருந்து ஒரு பூ மழை பொழிவது போல இருந்தது. அக்னி சாட்சியாக ஒரு புதிய வாழ்க்கை அங்கே தொடங்கியது.