கவுண்டரின் காஞ்ச பூனையும் கருவாட்டு துண்டும் அத்தியாயம் 7: உயிருக்குப்
போராடும் பூனையும்... வடுகபாளையம் நிலப் பேரமும்! காட்சி - 1: ரகுவரனின் இருண்ட
ரகசியக் கோட்டை நேரம்: அதிகாலை 3:30 மணி. பல்லடம் நகரே உறக்கத்தில்
ஆழ்ந்திருக்கும் அமைதியான நேரம். லொகேஷன்: ஊருக்கு ஒதுக்குப்புறமாக இருக்கும்
ரகுவரனின் பாழடைந்த பழைய மில். அந்த மில்லின் ஒரு பகுதியில் தான் 'எலி கடத்தல்'
தளம் இயங்குகிறது. செட் ப்ராப்பர்ட்டிகள்: * துருப்பிடித்த இரும்பு ஷட்டர்கள்.
அறையின் நடுவே ஒரு ஒற்றை பல்பின் மஞ்சள் வெளிச்சம் ஊசலாடிக் கொண்டிருக்கிறது. ஒரு
மூலையில் சிமெண்ட் மூட்டைகள் அடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. மையப்பகுதியில், மாதப்பூர்
பண்ணையிலிருந்து கடத்தி வரப்பட்ட அந்தப் பழைய கருப்பு பூனை, ஒரு கனமான இரும்புச்
சங்கிலியில் பிணைக்கப்பட்டு, தரையில் துவண்டு கிடக்கிறது. சப்தங்கள்: மில்லின்
மேல்தளத்தில் சுற்றும் பழைய மின்விசிறியின் "க்ர்ர்ர்... க்ர்ர்ர்..." சத்தம். பூனை
எழுப்பும் மிக மெல்லிய, மரண அவஸ்தை நிறைந்த "ம்யாவ்..." என்ற பலவீனமான முனகல்.
ரகுவரன் தன் பூட்ஸ் கால்களால் தரையைத் தட்டும் "டக்... டக்..." என்ற அதிரடிச்
சத்தம். வில்லன் ரகுவரன் ஒரு கையில் விலையுயர்ந்த மதுக்கோப்பையை வைத்துக் கொண்டு,
அந்தப் பூனையைப் பார்த்து நயவஞ்சகமாகச் சிரிக்கிறான். அவனுடைய கண்கள் அந்தப்
பூனையின் சாவை ரசிப்பது போல மின்னுகின்றன. ரகுவரன்: "என்னடா பூனைக்குட்டி... ரொம்ப
'டேஞ்சர்' போல இருக்கே? உன் உடம்புல இப்போ உயிர் இல்ல, வெறும் பயம் தான் இருக்கு.
11 நாள் எலிக்கறி விரதமாம்ல? முதல் நாளே உனக்கு எலி கிடைக்காம பண்ணிட்டேன்
பாத்தியா? உன்னோட அந்தப் பூனைப் படை இப்போ வெளியே வந்து நிக்குது. ஆனா அவங்களால
உன்னைத் தொடக்கூட முடியாது. உனக்கு உயிர் வேணுமா, இல்ல உங்க இனத்தோட மானம் வேணுமா?
நீ செத்துட்டா அந்த கவுண்டன் மவன் சத்யராஜ் உருப்படவே முடியாதுடா!" அவன் சன்னல்
வழியாக வெளியே பார்க்கிறான். பண்ணையைச் சுற்றியுள்ள உயரமான மதில் சுவர்களில்
நூற்றுக்கணக்கான பூனைகள் அமைதியாக அமர்ந்திருக்கின்றன. அந்தப் பூனைகளின் கண்கள்
இருட்டில் டார்ச் லைட் அடித்தது போல மஞ்சள் நிறத்தில் ஜொலிக்கின்றன. அவை ஆவேசமாகக்
கத்தவில்லை, மாறாகத் தங்கள் தம்பியின் நிலையைப் பார்த்து ஒருவித மௌனப் புரட்சியில்
ஈடுபட்டிருக்கின்றன. காட்சி - 2: பூனைப் படையிடம் ரகுவரனின் அறைகூவல் ரகுவரன் ஒரு
மெகாபோனை (Megaphone) எடுத்துக் கொண்டு மில்லின் மொட்டை மாடிக்கு வருகிறான். கீழே
பார்த்தால், காற்றில் மின்னும் அந்த நூற்றுக்கணக்கான கண்கள் இவனைப் பார்த்து
"உர்ர்ர்..." என்று எச்சரிக்கை சத்தம் எழுப்புகின்றன. ரகுவரன்: (கர்ஜனையுடன்
மெகாபோனில் பேசுகிறான்) "ஏய் பூனைப் பசங்களா! உங்க தலைவன் இப்போ சாகக் கிடக்கான்.
அவனுக்கு எலிக்கறி வேணும்னா, உங்ககிட்ட ஒரு டீல் பேசப் போறேன். போயி அந்த கவுண்டன்
கிட்டயும், அந்த ஜோசியன் கிட்டயும் சொல்லுங்க... வடுகபாளையத்துல கவுண்டருக்கு
இருக்குற அந்த 3 ஏக்கர் நிலம் எனக்கு வேணும். அந்த நிலத்தை என் பேருக்கு எழுதி
வைச்சா, இந்த பூனைக்கு இப்போவே நூறு எலியை ரிலீஸ் பண்ணுவேன். இல்லன்னா...
நாளைக்குக் காலைல இந்த பூனை 'குலோஸ்'! அதுக்கப்புறம் அவன் மவன் சத்யராஜ் கல்யாணம்
ஜேஜேன்னு இல்ல, சோசோன்னு தான் நடக்கும்!" இந்தத் தகவல் பூனைப் படைக்கு ஒரு பெரும்
அதிர்ச்சியைத் தருகிறது. அந்தக் கூட்டத்திற்குத் தலைமை தாங்கும் அந்தப் 'பெரிய
மீசை' பூனை, தன் முதுகை வளைத்து ஆவேசமாக ஒருமுறை கத்துகிறது. அந்தச் சத்தம்
காற்றில் பரவி, மாதப்பூர் பண்ணை வீட்டை நோக்கி ஒரு செய்தியாகப் பயணிக்கிறது.
காட்சி - 3: பண்ணை வீட்டில் நள்ளிரவுப் பஞ்சாயத்து அதே நேரத்தில், பண்ணை வீட்டில்
யாருமே தூங்கவில்லை. கூடத்தில் ஒரு பெரிய மண்ணெண்ணெய் விளக்கு எரிந்து
கொண்டிருக்கிறது. அத்தை சரளா அழுது கொண்டிருக்கிறாள். மனோபாலா தன் கையில் இருந்த
விசிறியைத் துரிதமாக விசிறிக் கொண்டிருக்கிறார். வினுச்சக்ரவர்த்தி கோபத்தில்
அங்குமிங்கும் நடந்து கொண்டிருக்கார். கவுண்டமணி: (தலையில் கை வைத்து, ஈஸி சேரில்
அப்படியே சாய்ந்து கிடக்கிறார்) "அடப்பாவிகளா! வடுகபாளையம் நிலமா? அது எங்க அப்பன்
காலத்துல இருந்து கஷ்டப்பட்டுச் சேர்த்த சொத்துப்பா. அதை அந்த ரகுவரன் கேக்குறானா?
ஒரு பூனைக்காக மூணு ஏக்கரைத் தாரை வார்க்கணுமா? எலி புடிக்கப் போய் இப்போ என்
நிலத்துக்கே உலை வச்சுட்டானே அந்தப் பாவி ரகுவரன்!" மணிவண்ணன்: "கவுண்டரே...
கொஞ்சம் யோசிச்சுப் பாருங்க. அந்தப் பூனை செத்துப்போச்சுன்னா, உங்க மவன்
சத்யாவுக்கு எலி தோஷம் ஒருக்காலமும் நீங்காது. அப்புறம் பானுப்பிரியாவுக்கும்
குஷ்புவுக்கும் கல்யாணம் நடக்காது. அப்புறம் நீங்க வாழ்நாள் முழுக்க இந்த ஊதாரி
சத்யராஜை வச்சுக்கிட்டே காலம் தள்ள வேண்டியதுதான். அதுக்கு அந்த மூணு ஏக்கர் நிலம்
எவ்வளவோ பரவாயில்லை!" சத்யராஜ்: "ஏப்பா... எனக்காக அந்த நிலத்தைக் கொடுத்தா
என்னப்பா? குஷ்புவும் பானுப்பிரியாவும் எனக்காகக் காத்துட்டு இருக்காங்கப்பா!"
கவுண்டமணி: "ஏண்டா... நிலம் போனாப் பரவாயில்லையா? அந்த மூணு ஏக்கர்ல விளையுற
கோழியையும், தென்னை மரத்தையும் வச்சுத்தான் நான் காலத்தை ஓட்டிட்டு இருக்கேன். அந்த
ரகுவரன் கிட்டப் போயி ஏதாச்சும் பேரம் பேச முடியுமான்னு பாருங்கடா!" காட்சி - 4:
ஜோசியர் கியா ஜோதியின் 'டிஜிட்டல்' அதிரடி அப்போதுதான் கூட்டத்தின் நடுவே அமர்ந்து
தன் நொக்கியா C32 போனைத் தட்டிக் கொண்டிருந்த கொசவம்பாளையம் ஜோசியர் கியா ஜோதி
வாயைத் திறக்கிறார். அவர் கண்களில் ஒரு புதிய நம்பிக்கை தெரிகிறது. ஜோசியர் (கியா
ஜோதி): "கவுண்டரே... நிலம் அப்புறம் சம்பாதிச்சுக்கலாம். ஆனா அந்தப் பூனைக்கு
'ஆன்மா' இருக்கு. அது நம்ம நம்பி வந்து சிக்கியிருக்கு. ரகுவரன் விளையாடுறது
விதியோட. நாம விளையாடுறது விவேகத்தோட. நிலத்தை எழுதிக்கொடுக்கிற மாதிரி ஒரு 'போலி'
பத்திரத்தை ரெடி பண்ணுங்க. அதுக்குள்ள நான் என் 'டிஜிட்டல்' வித்தையைக்
காட்டுறேன்!" ஜோசியர் தன் பையிலிருந்து ஒரு சிறிய எலக்ட்ரானிக் கருவியை
எடுக்கிறார். இது பார்ப்பதற்கு ஒரு ரேடியோ போல இருக்கிறது, ஆனால் அதில் நிறைய
ஆன்டனாக்கள் இருக்கின்றன. ஜோசியர்: "இதோ பாருங்க... இதுக்கு பேரு 'எலி அழைப்பான்'.
இதை அந்த ரகுவரன் ஷெட்டுக்கு பக்கத்துல போய் ஆன் பண்ணுனா, அங்க இருக்குற எல்லா
எலியும் ரகுவரன் பேச்சைக் கேக்காம, நம்ம பூனைப் பசிக்கு நேரா ஓடி வரும். அந்த
நேரத்தில் பூனைப் படை ரகுவரனைத் தாக்கும். சத்யா... நீ கிளம்பு. உன் கூட
மணிவண்ணனும், யோகி பாபுவும் வரட்டும். அந்த பூனைப் படை உங்களுக்குக் காத்திருக்கு!"
சத்யராஜ்: (உற்சாகமாக) "ஜோசியரே... நீங்கதாங்க ரியல் சூப்பர் ஸ்டார்! வடுகபாளையம்
நிலத்தையும் காப்பாத்தி, பூனையையும் காப்பாத்தப் போறோம். கிளம்புங்கடா!" காட்சி -
5: ரகுவரன் கோட்டையை நோக்கி ஒரு பயணம் நேரம்: அதிகாலை 4:15 மணி. சப்தங்கள்:
சத்யராஜின் பழைய மொபெட் "பக்... பக்... பக்..." என்று புகை தள்ளிக்கொண்டு மாதப்பூர்
ரோட்டில் பறக்கிறது. சத்யராஜ் வண்டியை ஓட்ட, நடுவில் மணிவண்ணனும், பின்னால் அந்த
எலக்ட்ரானிக் கருவியைப் பிடித்துக் கொண்டு யோகி பாபுவும் அமர்ந்திருக்கிறார்கள்.
அவர்கள் வண்டிக்கு முன்னால், இருட்டில் நூற்றுக்கணக்கான பூனைகள் ஒரு ராணுவ
அணிவகுப்பு போலச் சாலையின் இருபுறமும் ஓடுகின்றன. யோகி பாபு: "யோவ் குமாரு!
மெட்ராஸ்ல கூட இப்படி ஒரு 'ஆக்ஷன் சீன்' பார்த்ததில்லடா. பூனைங்க எல்லாம் 'கமாண்டோ'
படை மாதிரி நமக்கு முன்னாடி ஓடுதுங்க. அந்த ரகுவரன் இன்னைக்குச் செத்தான்!" வண்டி
ரகுவரனின் மில்லுக்கு அருகே வருகிறது. அங்கே அந்தப் பெரிய அல்சேஷன் நாய்கள் கட்டிப்
போடப்பட்டிருக்கின்றன. பூனைகளைக் கண்டதும் நாய்கள் பயத்தில் ஊளையிடுகின்றன.
சத்யராஜ் வண்டியை நிறுத்திவிட்டு, ஜோசியர் கொடுத்த அந்தப் பத்திரத்தை கையில்
எடுத்துக் கொண்டு ரகுவரன் முன்னே நிற்கிறான். அத்தியாயம் 7-ன் முடிவு ரகுவரனின்
முகத்தில் வெற்றிப் புன்னகை. சத்யராஜின் கையில் நிலப் பத்திரம். ஆனால் இருட்டில்
மறைந்திருக்கும் அந்தப் பூனைப் படையின் ஆவேசம் ரகுவரனுக்குத் தெரியவில்லை.
உயிருக்குப் போராடும் பூனையின் கடைசி மூச்சு எப்போது மாறும்? வாசகர்களே, அணு
அணுவான இந்த விறுவிறுப்புத் தொடரும்! www.blogger.com
Comments
Post a Comment