சுர சுந்தரி புன்னகை அழகி
அத்தியாயம் 1: அமாவாசை சிஷ்யனும்... பத்து 'குட்டி' பிசாசுகளும்!
களம்: அலப்பறைப்பட்டி. நேரம் காலை 8 மணி.
பின்னணி இசை: "அண்ணே அண்ணே... சிப்பாய் அண்ணே..." (அமைதிப்படை பிஜிஎம்).
அலப்பறைப்பட்டி ரயில்வே கேட் பக்கத்துல இருக்குற அந்த கேட் கிரில் ஒர்க்ஷாப்ல, ஒரு பழைய இரும்பு நாற்காலியில கால் மேல கால் போட்டு உட்கார்ந்து இருக்காரு நம்ம செந்தில். அவரோட குருநாதர் 'அமாவாசை' சத்யராஜ் மாதிரியே ஒரு வெள்ளை வேட்டி, வெள்ளை சட்டை. ஆனா சட்டை பட்டன் மட்டும் தொப்பைக்குத் தாளம் போட்டுக்கிட்டு இருக்கு.
சுத்தி பத்து பசங்க... அங்க இங்கன்னு குட்டிக்கரணம் அடிச்சுக்கிட்டு இருக்கானுங்க. ஒருத்தன் கிரில் மெஷின்ல ஜட்டி காயப்போடுறான், ஒருத்தன் சுத்தியலை வச்சு ஜனகராஜ் பல்லுல தாளம் போடுறான்.
அப்போ அந்தப் பக்கமா நம்ம வி.கே. ராமசாமி அவரோட ரெண்டு பசங்களுடனும் வர்றாரு. மூத்தவர் கவுண்டமணி - 47 வயசானாலும் ஒரு 'லேவண்டர்' கலர் கோட்டைப் போட்டுக்கிட்டு, "கல்யாணம் ஆகாத கன்னிப்பையன்"ங்கிற மேனாரிசத்துல வர்றாரு. தம்பி யோகி பாபு, "ஏன்டா இதுக்கு மேல இங்க என்ன பண்ணப்போறீங்க?"ங்கிற ரேஞ்சுல சலூன் கடை துண்டை தோள்ல போட்டுட்டு வர்றாரு.
செந்தில் (அமாவாசை ஸ்டைலில் நக்கலாக): "வாப்பா... மூத்த மாப்பிள்ளையே! என்ன கோட்டெல்லாம் டைட்டா இருக்கு? எக்ஸ்பைரி டேட் முடிஞ்ச கத்திரிக்காய் மாதிரி கசங்கிப்போய் வர்ற?"
கவுண்டமணி (எரிச்சலாக): "டேய் செந்திலு... ஒழுங்கா மரியாதையா பேசு! நான் யாரு தெரியுமா? இன்னும் மூணு நாள்ல உங்க வீட்டுச் சின்னப்பொண்ணு அனுஜாவுக்குத் தாலி கட்டப்போறவன்!"
அப்படியே வீட்டுக்குள்ள இருந்து சரளா வெளிய வர்றாங்க. இடுப்புல ஒரு குழந்தை, கையில ஒரு குழந்தை, ரெண்டு குழந்தைங்க அவங்க புடவையைத் தொங்கிக்கிட்டு இருக்கு.
செந்தில் தன் மனைவியைப் பார்த்துச் சொன்ன அந்த மாஸ் டயலாக்:
"ஏண்டி... ஆராப்பு (6-வது) படிக்கிற வயசுல ஒன்னு, அடி மடில ஒன்னாடி! இதுக்கு இடையில இங்க ஒருத்தன் கோட்டைப் போட்டுட்டு கூத்தடிக்கிறான் பாரு!"
கவுண்டமணிக்கு அப்படியே வயிறு எரியுது. சரளா செந்திலைப் பார்த்து, "ஏங்க... இந்த மனுஷன் நேத்துல இருந்து நம்ம தங்கச்சியைக் கரெக்ட் பண்ணப் பாக்குறாராம்... இவருக்கு ஒரு போட்டி வைங்க"ன்னு சொல்லிட்டு உள்ள போறாங்க.
செந்தில் (கவுண்டமணியைப் பார்த்து): "என்ன அண்ணே... அனுஜா வேணுமா? இதோ இங்க இருக்குற பத்து குட்டிகளையும் நீங்க ஒரு பத்து நிமிஷம் அப்படியே 'சைலன்ட்டா' உட்கார வைக்கணும். ஜெயிச்சா அனுஜா உனக்கு... தோத்தா உன் கோட்டு எனக்கு!"
அங்க ஆரம்பிக்குது கவுண்டமணிக்கும் ஜனகராஜுக்கும் செந்திலின் குட்டிகளுக்கும் இடையிலான அந்த 'லந்து' யுத்தம்!
யோகி பாபு (வர்ணனை):
"பாருப்பா... ஒருத்தன் அமைதிப்படை அமாவாசைக்கு சிஷ்யனா இருக்கான். இன்னொருத்தன் கல்யாணக் கனவுல கன்னிப்பையனா இருக்கான். இந்த ரெண்டு பேருக்கும் இடையில சிக்கி அந்தப் பத்து பசங்க பண்ற லந்து இருக்கே... அதுக்கு 'சுர சுந்தரி புன்னகை அழகி'யே ஒரு நிமிஷம் அழுதிருவா!"
இந்த அத்தியாயத்தில் கவனிக்க வேண்டிய 'லந்து' மேனாரிசங்கள்:
- வி.கே. ராமசாமி: "டேய் கவுண்டா... அவன் பத்து பெத்துட்டு 'அமாவாசை'யா சுத்துறான். நீ ஒன்னு கூட இல்லாம 'பௌர்ணமி'யா கோட் போட்டுச் சுத்துற. உன் ஜாதகத்துல லக்னம் இப்போ அழுதுகிட்டு இருக்குடா!"
- ஜனகராஜ்: பல்லுல சுத்தியல் அடி வாங்குனதுல "ஹேய்... செந்தில் தம்பி... இது அநியாயம்... பல் செட்டுக்கு நீ தான் காசு கொடுக்கணும்"னு கெஞ்சுவாரு.
- யோகி பாபு: "கல்யாணம் பண்ணித் தர்றேன்னு சொல்லி இப்போ என்னைக் 'கிண்டர் கார்டன்' டீச்சர் ஆக்கிட்டீங்களேடா!"
Comments
Post a Comment